Choroba ta może wystąpić w każdym wieku z tym, że najwięcej jej przypadków jest notowanych u kobiet między 20 a 30 rokiem życia. Jest ona zaliczana do chorób autoimmunologicznych. W jej wyniku we krwi pacjenta pojawiają się przeciwciała atakujące własne tkanki. W tym wypadku acetylocholiny będące receptorami na mięśniach szkieletowych. Jest to przekaźnik, który zostaje uwolniony na skutek pobudzenia danego nerwu.

Acetylocholina przyłącza się do mięśnia i powoduje jego skurcz. Choroba ta polega na tym, że skurcz wcale nie powstaje lub jest on zbyt mały. W chorobie tej osłabienie takie występuje tylko po wysiłku lub pod koniec dnia. Choroba ta może dotyczyć tylko jednej grupy mięsni lub kilku grup. Zazwyczaj pierwszymi objawami są objawy oczne, dopiero potem następują kolejne fazy. Tak na prawdę nie widomo skąd bierze się ta choroba. W jej rozpoznaniu najważniejsze jest EMG, jest to badanie elektromiograficzne siły mięśni. Istotne jest też wykrycie przeciwciał w surowicy. Leczenie tej choroby dzielimy na przyczynowe i skutkowe. Stosuje się tu leki blokujące enzym rozkładający acetylocholinę. Za to w leczeniu przyczynowym można już wykorzystać różne strategie. Przy ostrym przebiegu choroby konieczne jest bardziej intensywne leczenie. Podaje się wtedy immunoglobiny. Gdy zostaną zajęte mięśnie oddechowe to niezbędne jest sztuczne oddychanie na Oddziale Intensywnej Terapii.