leczenie cukrzycaGlukoza to cukier prosty, który dostarcza naszemu organizmowi składników odżywczych. Należy on do grupy węglowodanów, które rozkładane są w jelicie cienkim i uwalniają glukozę, która wchłaniana jest jelitach do naszego krwiobiegu.

Drogą tą transportowana jest do wszystkich komórek w naszym organizmie. Jednak pomóc w tym procesie jest niezbędna insuliny, ponieważ bez niej, mimo iż nasz organizm jest odpowiednio zaopatrzony w glukozę, nasze komórki zostają pozbawione energii glukozy powstaje tzw „głód pośród obfitości”. Niewykorzystany cukier jest wydalany podczas oddawania moczu. Insulina to hormon produkowany przez specjalne komórki znajdujące się w trzustce. Jej zadanie to nie tylko pomoc glukozie w przedostaniu się do krwi, ale także reguluje poziom glukozy we krwi. Po spożywaniu posiłków poziom glukozy w naszym organizmie wzrasta, więc trzustka zaczyna uwalniać więcej insuliny do krwiobiegu, po to by pomóc glukozie przedostać się do komórek i obniżyć jej poziom we krwi po posiłku. Gdy poziom glukozy w naszym organizmie zaczyna spadać, wydzielanie insuliny przez trzustkę jest niemal zatrzymane. Poziom wydzielania insuliny przez trzustkę pomaga utrzymać stały poziom cukru nawet na czczo. U osób które chorują na cukrzycę hormonu insuliny nie ma wcale albo jej poziom jest niewystarczający, albo też nie jest odpowiednio spożytkowana przez organizm. Wszystkie te czynniki mogą spowodować podwyższony poziom cukru we krwi co prowadzi do – hiperglikemii. Jeśli zauważymy u siebie zwiększoną produkcję moczu, wzmożone pragnienie i głód a także zmęczenie to koniecznie zróbmy badanie krwi w kierunku cukrzycy, gdyż są to najczęstsze objawy cukrzycy. Jeśli z badania krwi niezależnie od pory ostatniego posiłku wyszło 200 mg/dl oznacza to cukrzycę. Podobnie możemy to odczytać z badania krwi, która została pobrana na czczo, jeśli przekracza 126 mg/dl wówczas także oznacza to iż jesteśmy chorzy na cukrzycę. Cukrzyca jest chorobą z grupy metabolicznych, która charakteryzuje się hiperglikemią wynikającą z defektu wydzielania i /lub działania insuliny. U człowieka zdrowego poziom insuliny jest kontrolowany przez trzustkę. Kiedy w naszym organizmie stężanie cukru się podnosi np. po posiłku w celu jej wyrównania uwalniana jest insulina. Gdy produkcja insuliny przez trzustkę jest niewystarczająca lub nie ma jej wcale wówczas poziom glukozy we krwi wzrasta, czyli hiperglikemia. Poziom cukru może wzrosnąć, gdy nasza trzustka nie pracuje jak powinna, jest uszkodzona np. przez przewlekłe zapalenie trzustki spowodowane przez toksyny, uraz lub chirurgiczne usunięcie trzustki (cukrzyca wtórna). Cukrzyca to nie koniecznie źle pracująca trzustka, ale także np. nadmierne wytwarzanie hormonu wzrostu czyli akromegalia i zespół Cushinga. Rozróżniamy dwa typy cukrzycy. Cukrzyca typu 1 występuje najczęściej u młodych szczupłych osób, przed 30 rokiem życia. Natomiast na cukrzycę typu 2 głównie są narażone osoby powyżej 30 roku życia, a częstość jej występowania wzrasta wraz z wiekiem. Przynajmniej połowa chorych na cukrzycę typu 2 nie jest zdiagnozowana i nie wie o chorobie.